“Bu kitap, Seymour, Franny, Zooey; Holden, çavdar tarlasında çocukları düşmemeleri için tutmak, bir sürü muz balığı görmek, ödünç alınan kitaplara sıkıştırılan notlar, kahvaltı, güneşli havalar, yağmurlu havalar, gözlerimi açamayacak kadar sarhoş olmak, sen; Emrah. Bunlar güzel.
bu notu sevgi ve sefaletle diye bitirmekse oldukça Salinger”
zamanında vermediğime sevindiğim notlar da var. Uykudan tırnaklarımı avcumun içine batırmış olarak uyanmak var sonra da.
şimdi anlıyorum bazı günlerin huzurlu olması için bir kişiye daha ihtiyaç var. Neyapacağınıbilememe hali ve göz ağrısı, yatakla organik(yoksa inorganik mi?) bağ. Canım ne istiyor? Peyote teras, kafası iyi arkadaş “-Sen şimdi ne istiyorsun” her-kelimenin-arasında-10-saniye-es. Göz ağrımla can sıkıntım hep doğru orantılı.
Çocukken oturduğumuz apartmanın altına bir pizzacı olduğunu bile unutmuşum hafızanın işleyişi çok garip önce bunu hatırlıyorum sonra pizzacının adının pizza pinokyo olduğunu, kuzenimin bana ve arkadaşlarım seval ile osman’a pizza ve kola ısmarladığını benim kolamın devrildiğini ve çok üzüldüğümü kuzeniminse bana ikinci bir kola ısmarladığını. Bir pizzacıda 9-10 yaşlarında 4 çocuk, üstelik biri diğerlerine ısmarlıyor; gülümsetirken göz dolduran.
sen beni nasıl bir insan yaptın ya? odamdaki her şeyi yerle bir edip, tekmeleyip, üstünde tepinip, delirip öfke patlaması yaşıyorum ama dişlerimi fırçalamadan uyumuyorum? senden ve beni dönüştürdüğün insandan nefret ediyorum “anne”
